Оби Кавсар

«Оби Кавсар» — яке аз самтҳои асосии садақаи ҷория мебошад, ки ба таъмини аҳолии деҳаҳо ва минтақаҳои ниёзманд бо оби тоза ва ошомиданӣ равона шудааст.

Дар баъзе деҳаҳои Тоҷикистон дастрасӣ ба оби ошомиданӣ ҳанӯз мушкил аст. Баъзе оилаҳо маҷбуранд обро аз масофаҳои дур дастрас кунанд, аз чоҳҳои кӯҳна, чашмаҳо ё дигар манбаъҳои маҳаллӣ истифода баранд. Ин мушкил на танҳо вақти зиёдеро мегирад, балки ба зиндагӣ, саломатӣ ва шароити рӯзмарраи оилаҳо таъсир мерасонад.

Дар доираи «Оби Кавсар» мо барои ҳалли мушкилоти обрасонӣ дар минтақаҳои ниёзманд лоиҳаҳои гуногунро амалӣ менамоем: кандани чоҳҳои оби нӯшокӣ, кашидани хати об, сохтани обанборҳо ва ҳавзҳои захиравӣ, насби насосҳо, гузоштани қубурҳо ва ташкили нуқтаҳои дастрасии умумӣ ба об.

Ҳар як лоиҳа вобаста ба эҳтиёҷи маҳал тарҳрезӣ шуда, ҳадаф он аст, ки об на танҳо ба якчанд оила, балки то ҳадди имкон ба тамоми аҳолии деҳа ва муассисаҳои муҳими иҷтимоӣ дастрас гардад.

Об барои инсон танҳо як неъмат нест — он шарти зиндагӣ, саломатӣ, покизагӣ ва ободии ҷомеа мебошад. Вақте ба як деҳа об мерасад, зиндагии садҳо нафар осонтар мегардад: кӯдакон вақти камтарро барои овардани об сарф мекунанд, оилаҳо шароити беҳтари санитарӣ пайдо мекунанд ва имконияти ободии маҳал зиёд мешавад.

«Оби Кавсар» хусусияти дарозмуддат дорад. Чоҳе, ки имрӯз канда мешавад, хати обе, ки имрӯз сохта мешавад ва обанборе, ки имрӯз таъсис меёбад, метавонад солҳои зиёд ба мардум хизмат кунад. Ҳар боре ки инсон аз ин об менӯшад, истифода мебарад ё бо он ниёзи худро қонеъ мекунад, манфиати ин кори хайр идома меёбад.

Мо мекӯшем, ки ҳар лоиҳа бо омӯзиши эҳтиёҷи воқеии маҳал, интихоби роҳи муносибтарини таъмини об ва назорати иҷрои корҳо амалӣ карда шавад, то маблағи хайр ба натиҷаи воқеӣ ва устувор табдил ёбад.

«Оби Кавсар» — имрӯз об медиҳем, то зиндагӣ солҳои зиёд идома ёбад.