Орзуи Хонаи Худо

Ҳадафи лоиҳа дастгирии нафарони арзандаест, ки солҳои зиёд орзуи зиёрати Хонаи Худо ва анҷоми Ҳаҷро дар дил доранд, вале бо вуҷуди нияти нек ва имони самимӣ, имконияти молиявии иҷрои ин орзуро надоранд.

Фазли Худои меҳрубон аст, ки барномаҳои Салиҳин барои ҳалли мушкилот ва ниёзҳои мардум равона шудаанд. Аммо дар канори ниёзҳои рӯзмарра, инсонҳое низ ҳастанд, ки як умр бо меҳру некӣ зиндагӣ карда, танҳо як орзуи бузург дар дил доранд — зиёрати Хонаи Худо.

Дар доираи ин лоиҳа мо кӯшиш менамоем чунин нафаронро пайдо намуда, пас аз омӯзиш ва тасдиқи арзанда будани онҳо, имкони сафари Ҳаҷро барояшон фароҳам созем.

Ин танҳо як сафари оддӣ нест. Барои бисёре аз ин инсонҳо ин метавонад амалӣ шудани орзуе бошад, ки солҳо дар қалбашон нигоҳ доштаанд.

Баъзеҳо бо шунидани номи «Хонаи Худо» табассум мекунанд, баъзеҳо ашк мерезанд ва мегӯянд: «Кош ман ҳам рӯзе он ҷойро бинам...»

Мо мехоҳем ба чунин дилҳо имкони расидан ба орзуяшонро бидиҳем.

Яъне:

Мо танҳо инсонеро ба Ҳаҷ намефиристем — мо ба як орзуи солҳо дар дил нигоҳдошташуда роҳи амалӣ шудан медиҳем.

«Ин дил орзуи Хонаи Худоро дорад.» 🤲🏻